Nu ik dit schrijf is het de middag van Oudjaar, 31 december. Een moment van terugblikken, maar ook van vooruitkijken. Eerst maar de terugblik. U zult vast wel herkennen dat 2025 een bewogen jaar is geweest. Een tijd met geopolitieke spanningen en veel onzekerheid. Helaas vieren polarisatie en verdeeldheid hoogtij. Verder zijn dierbare mensen ons ontvallen. Wellicht hebt U afscheid moeten nemen van één of zelfs meer mensen, die bij U en bij vele anderen geliefd en dierbaar waren. Als Wereldkerk hebben we met lede ogen moeten toezien hoe ten slotte toch ook bij paus Franciscus het kaarsje opgebrand raakte. Naar mijn gevoel was barmhartigheid wel het sleutelwoord van zijn pontificaat. Het lijkt me ook zijn ‘geestelijk testament’ te zijn.
Paus Franciscus heeft ons niet met lege handen achtergelaten. Zelf opende hij nog het Heilig Jaar, onder het motto: “Hoop stelt niet teleur”. Als ik kijk naar de hoopvolle ontwikkelingen in onze Emmanuelparochie dan denk ik bijvoorbeeld aan de mooie Emmanuelzondag die we op 9 november jl. samen mochten vieren. Ook de gezinszondagen maken mij blij. Het raakt me positief dat ik telkens weer jonge gezinnen mag ontmoeten, die met hun kinderen bij ons in deze viering komen. Zij zijn ons heden en ook onze toekomst! Verder kijk ik dankbaar terug op het vele goede werk dat door de vrijwilligers in onze Emmanuelparochie en haar geloofsgemeenschappen wordt gedaan. Alleen dankzij hun inzet kunnen we samen kerk zijn. Dankbaar ben ik ook voor U, die onze vieringen bezoekt, financieel bijdraagt of op een andere manier uw betrokkenheid bij onze parochie laat zien. Dank voor al wat U voor ons betekent en mogelijk maakt!
Dan de vooruitblik. Al dadelijk in het nieuwe jaar dient zich het afscheid aan van pastoraal werker Marga Klein Overmeen en pastor Anton Wenker. Gedurende vele jaren hebben zij het beste van henzelf gegeven voor onze parochie. We zijn dankbaar voor hun inspiratie en inzet. Ook Brigitta Seekles, als secretaresse van meet af aan (meer dan 20 jaar) steun en toeverlaat van pastoraal team en parochiebestuur van onze Emmanuelparochie, geniet nu van haar welverdiende pensioen. Ook aan Brigitta: heel veel dank! We wensen hun en allen die hen lief en dierbaar zijn, vrede en alle goeds.
Het afscheid van deze beide collega’s betekent dat ons pastoraal team weer wat kleiner is geworden. Ik prijs me gelukkig met de collega’s, met wie ik aan het nieuwe jaar mag beginnen. Als pastores doen we wat we kunnen, dit doen we met liefde, maar we kunnen ook geen ijzer met handen breken. Over wat dit betekent voor het pastoraat in onze Emmanuelparochie, zullen we met onze locatieraden, pastoraatsgroepen en andere trouwe vrijwilligers, in gesprek blijven. Hiertoe hebben we – na de presentatie van het pastoraal beleidsplan in de herfst van 2024 – als parochiebestuur en pastoraal team afgelopen najaar om de tafel gezeten met elk van de elf locatieraden afzonderlijk, om stil te staan bij de toekomst van hun geloofsgemeenschap. Deze contacten zullen komend jaar worden voortgezet. Er zijn hoopvolle signalen door de belangstelling van jonge gezinnen en nieuwe katholieken die zich melden. Maar we kunnen ook niet ‘wegkijken’ van het feit dat her en der het kerkbezoek terugloopt. Ook onder onze vrijwilligers is er sprake van de nodige vergrijzing. Zoals gezegd: zij doen veel, en hier ben ik heel blij mee. Maar ook maak ik mij zorgen over hun kwetsbaarheid, nu zij de leeftijd van de (zeer) sterken naderen. Financieel redden we het als parochie nog wel, maar waakzaamheid blijft geboden!
Tot de persoonlijke hoogtepunten, die ik het afgelopen jaar mocht meemaken, hoorde een kort bezoek aan Rome. Daar was ik bij een Mis in de Sint-Pieter met onze nieuwe paus Leo. Na zijn uitverkiezing waren zijn eerste woorden: “Peace for you all” – Vrede voor u allen. Deze vrede wil ik U – mede namens pastoraal team en parochiebestuur – graag toewensen voor het nieuwe jaar: veel heil en zegen voor U allen! Tot slot hoop ik dat we het refrein van het prachtige lied waarmee we het Heilig Jaar zijn doorgegaan, ons ook in 2026 als muziek in de oren mag blijven klinken:
Vlam van liefde, hoop die ons doet leven, hoor dit lied, een lofzang uit ons hart. Gij de bron, van vred’ en eeuwig leven, laat ons veilig voortgaan aan uw hand.
Pastoor André Monninkhof